De wereldwijde zoektocht naar een duurzamere eiwitketen krijgt steeds meer vorm, een thema dat ook in Europa hoog op de agenda staat vanwege de klimaat- en stikstofdoelstellingen. Nieuw onderzoek in het wetenschappelijke tijdschrift Nature Food benadrukt hoe het veranderen van consumptiepatronen direct kan bijdragen aan de volksgezondheid. Uit een grootschalige studie onder meer dan 30.000 Brazilianen blijkt dat inwoners van het Zuid-Amerikaanse land, ondanks een duizenden kilometers lange kustlijn, minder dan de helft van de aanbevolen hoeveelheid vis eten. Duurzame viskweek kan uitkomst bieden om volksziekten en ernstige voedingstekorten aan te pakken.
- Een studie onder 30.700 personen toont aan dat de visconsumptie in Brazilië ver onder de norm ligt.
- Naar schatting kampen 10,6 miljoen Brazilianen met ondervoeding en 33 miljoen met voedselonzekerheid.
- Het verhogen van het visaandeel in eiwitinname van 6% naar 25% kan tekorten aan vitamine A, magnesium en calcium opvangen.
- Aquacultuur moet voorkomen dat wilde vispopulaties en ecosystemen overbelast raken.
Eiwitinname is voldoende, maar essentiële microvoedingsstoffen ontbreken
Wetenschappers van onder meer de Universiteit van Miami analyseerden voedingsenquêtes van 30.700 Brazilianen, gecombineerd met visserijstatistieken en de voedingswaarden van uiteenlopende vissoorten. De resultaten laten zien dat de gemiddelde Braziliaan weliswaar voldoende eiwitten binnenkrijgt, voornamelijk via vlees zoals rundvlees, kip en varkensvlees, maar dat er grote tekorten zijn aan essentiële microvoedingsstoffen.
Het verhogen van de visconsumptie van 6 procent naar 25 procent van de totale eiwitinname kan tekorten aan vitamine A, magnesium en calcium drastisch verminderen.
Vis vormt een betaalbare en voedingsrijke eiwitbron die bovendien een aanzienlijk lagere milieubelastingsdruk heeft dan traditionele veehouderij. Toch blijft de consumptie in Brazilië achter, terwijl een geschatte 10,6 miljoen mensen ondervoed zijn en 33 miljoen te maken hebben met voedselonzekerheid.
Aquacultuur voorkomt overbelasting van mariene ecosystemen
Onderzoekers Juan Pablo Quimbayo en Luiza Waechter benadrukken dat het stimuleren van visconsumptie niet simpelweg betekent dat er meer wilde vis gevangen moet worden. In verschillende Braziliaanse staten is de vraag naar vis momenteel al groter dan het aanbod uit wilde visserij. Veel visgronden staan bovendien al onder druk.
Om te voorkomen dat ecosystemen zoals koraalriffen en mangroven verder beschadigd raken, wijzen de onderzoekers naar aquacultuur als een noodzakelijke buffer. Bij de keuze voor het kweken of vangen van specifieke vissoorten zou volgens hen niet alleen moeten worden gekeken naar het gewicht van de vangst, maar ook expliciet naar de specifieke voedingswaarde van de soorten.
Wereldwijde lessen voor de bescherming van biodiversiteit
De maatschappelijke voorkeur voor rood en wit vlees is in veel regio’s diep geworteld, wat een snelle omslag in het eetpatroon bemoeilijkt. Toch reikt het belang van het onderzoek verder dan de Latijns-Amerikaanse regio. De studie toont aan dat het behoud van biodiversiteit niet alleen een milieudoel is, maar een directe invloed heeft op de volksgezondheid en het veiligstellen van voedingsbronnen voor toekomstige generaties.
Zou u vaker vis of plantaardige alternatieven verkiezen boven vlees om uw ecologische afdruk te verkleinen? Laat uw reactie achter in de sectie hieronder.
