In de Verenigde Staten staat het beperken van de toegang tot dodelijke middelen, zoals het bezit van vuurwapens, centraal om zelfdoding te voorkomen. Nieuw Amerikaans onderzoek van de Rutgers-universiteit toont aan dat een kort preventiegesprek van circa vijftien minuten de bereidheid onder wapeneigenaren om hun wapen bij een mentale crisis tijdelijk buitenshuis onder te brengen, meer dan kan verdubbelen.
- Een preventief gesprek van 15 minuten verhoogt de bereidheid om vuurwapens tijdelijk buitenshuis op te slaan tijdens een psychische crisis.
- Bij weigerachtige deelnemers steeg de bereidheid direct na de interventie van 20,8 procent in de controlegroep naar 56,5 procent.
- Na zes maanden zwakte het effect af en was het verschil tussen de groepen niet langer statistisch significant.
Korte interventie verlaagt drempel bij weigerachtige eigenaren
Onderzoekers van het New Jersey Gun Violence Research Center, verbonden aan de Rutgers-universiteit, analyseerden gegevens van 232 leden van de National Guard in de Amerikaanse staat Mississippi die thuis toegang hadden tot vuurwapens. De studie, gepubliceerd in het tijdschrift Suicide and Life-Threatening Behavior, onderzocht het effect van de methodiek ‘Project Safe Guard’. Deelnemers kregen ofwel een vijftien minuten durend gesprek over veilige wapenopslag, ofwel een controlegesprek over algemene gezondheid en veiligheid in huis.
Van de deelnemers die vooraf aangaven absoluut niet bereid te zijn tot externe wapenopslag, stond direct na de interventie van Project Safe Guard 56,5 procent hier voor open, tegenover 20,8 procent in de controlegroep.
Toegang tot vuurwapens verhoogt het risico op zelfdoding significant, met name tijdens acute psychische nood. Toch staan veel wapeneigenaren terughoudend tegenover het tijdelijk uit handen geven van hun wapens. Volgens hoofdauteur Michael Anestis toont het onderzoek aan dat een kort en respectvol gesprek drempels kan wegnemen, zelfs bij mensen die het idee aanvankelijk volledig afwijzen.
Effect neemt af in de tijd
Uit het onderzoek blijkt tevens dat de positieve houdingsverandering in de loop van de tijd afneemt. Drie maanden na het gesprek was 68,4 procent van de aanvankelijk weigerachtige deelnemers uit de Project Safe Guard-groep nog steeds bereid tot externe opslag, vergeleken met 36,4 procent in de controlegroep. Na zes maanden was het verschil tussen beide groepen verkleind en niet langer statistisch significant.
De onderzoekers benadrukken dat het onderzoek de bereidheid heeft gemeten en niet of deelnemers hun wapen daadwerkelijk buitenshuis hebben opgeslagen. Daarnaast richtte het onderzoek zich specifiek op militairen en spelen er in de Verenigde Staten uiteenlopende juridische en praktische barrières per staat. De bevindingen bieden echter waardevolle inzichten voor preventiestrategieën die gericht zijn op het tijdelijk afstaan van gevaarlijke middelen tijdens crises.
